Letraz- letra

........................................................Abenduren bateko iluntze batean

Egunon, printzesa:

E tekla zapaltzen dut, baina zapaldu barik. Logureagaz bezala. Atzamarra zure begian pausatuko nukeen era berean. Zapalduz, baina zapaltzera heldu gabe. Kasik laztanduz.

G letra ukitzen dut. Eta imajinatzen dut zure gerria ari naizela ukitzen. Mendi dira zure aldakak. Eta haietara igotzean bihurguneetan galtzen naiz. Trena bere errutinara lotzen duen trenbidetik deskarrilatzen den eran. Errealitatea suizidatuz bezala.

U letra… Ia ukitu gabe. Ia. Atzamarra zure samatik. Ia gabe. Baina besoetako ileak tente jartzen zaizkizu.

N. Batzuetan galduta sentitzen da nire sudurra. Behe-lainoa dagoenean, esaterako. Eta zurea bilatzen du. Hanketan bilatzen du nire sudurrak zure sudurra, belaunetan, zilborraren azpiko ileetan galtzen da geroago, titien arteko erreka zeharkatzen osterago. Ez du topatzen. Ezta zure ezkerreko besapean, ezta zure ezpainen umeltasunean, ezta zure ileek gordetzen duten haizean. Zure sudurra bilatzen du nire sudurrak bakarrik sentitzen denean. Eta aurkitu arte ez du etsitzen. Elkar topo egiten dutenean, bata bestearen usainak dastatzen dituztenean erortzen da etsipenera. Zurea aurkitzean.

O letra zapaltzen dut. Zanpatu egiten dut. Gogor.

Zure begiradari hegoak jartzen dizkiozu. Hegaz egiten du. Nire paretik pasatzean, eskua luzatu eta hartu egiten dut. Neuretzat. Niretzat zure begirada. Neuretzat zu. Baina beste batentzat dela esaten didazu, ez dela niretzat, ezetz, eta aske utz diezadan eskatu. Mesedez. Libre uzten dut. Eskerrik asko. Eta bere bidean jarraitzen du. Hartzailearengana heldu arte.

Bultza egiten diot O letrari: gorrotoz. Gorrotoaren hiru O-ez.

N. Berriro ere. Atzera ere bilatzen du nire sudurrak zure sudurra. Agian… Agian horrek esperantzaz mozorrotzen du etsipena. Errealitatearekin haserretuta dagoen esperantzaz. Eta pentsatzen dut agian niretzat direla zure begiradak, eta agian karteroa postontziz erratu dela. Agian desbideratu egin da, haizea dabilen egunotan lez. Agian… Agian maite nauzu. Edo agian ez naiz bizi, baizik eta biziraun, zalantzez elikatuz.

P letra laztandu dut. Lotsatu egin da. Gorritu. Begirada biluziegi batez begiratzen zaitudanean zure masailak lotsatzen diren era berean. Hiru segundo eta erdiko begirada batez irentsi nahi zaitudanean bezala.

R idatzi dudanean pentsatu dut zure rizo batean kartzelatuko nintzatekeela. Inoiz ez askatzeko.

I. Izarapean. Edo izarpean.

N. Eta berriro egiten dute topo nireak eta zureak. Nire sudurrak eta zure sudurrak. Elkar maitatzen dira, musukatzen.

T tekla laztandu dut atzamarraren puntaz. Bere ingurua ukitu dut. Baina ikaraz. Portzelanazkoa bailitzan. Plazerez apurtzeko beldurrez. Eta lotsatu egin da. Txikitu arte lotsatu da zure titiburua.

Z letra. Mihiaren puntaz paseatu naiz zure ezpainetatik. (Elurra ari du). Mihiaren puntaz busti ditut zure ezpainak. (Elurra ari du). Ahoa zabaldu duzu. Hasperen batek ihes egin dizu, eta neure ahoan sartu da, nire hatsarekin nahastuz. Kiribilduz.

E tekla. E agertu da ordenagailuaren pantailan. E letra. Txikia eta lotsatia. Hauskorra.

Hankak irekiarazi dizkizut. Musu bat eman dizut orkatilan. Beste bat belaunean. Beste bat izterrean. Beste bat, klitorian. Ezpainak busti dizkidazu. Beste musu bat eman dizut. Ahoan. Gazi.

S tekla sakatu dut, kameraren botoia sakatzen dudan moduan: klik. Zure begiak, klik. Zure bizkarra. Zure aldakak. Nireekin endredatzen eta des-endredatzen eta berriro endredatzen diren zure ileak. Zure zilborra, klik. Nire zilborra, klik.

Zurea nirean. Klik.

A, azkena. Egunon, printzesa.

Eta idatzi nezake M bat, maitasunez egingo nizulako maitasuna. Edo A eta I bat; gugatik, Itzi. Edo T bat, nire barruan eragin duzun terremotoagatik. Eta E bat, egunsentiengatik. Z zugatik, laztana. A eta I gugatik, esan dizut: Itziar eta Alaitz. Edo aldrebes. T, terremoto bat baino gehiago direlako: bi edo hiru, lau edo bost. (Edo akaso gehiago). U edozergatik, edozer idatziko nizukeelako. Eta T maite zaitudalako, terremotoz- terremoto, letraz- letra.

Alfabetoko letra guztiekin frogatuko nizuke maite zaitudala erakusten duen teorema. Eta gehiago asmatu beharko nituzke. Zeuretzat bakarrik. Letrak falta zaizkidalako, zer sentitzen dudan azaltzeko. Edo nik neuk ulertzeko.

Edozer idatz niezazuke. Edozer, Itziar. Inoiz irakurriko ez duzun gutun hau, adibidez.

Baina ez dizut ezer idazten, egunero esaten baitizut, goizero- goizero, ileak orraztu gabe zatozenean, eta logura diren begi horiekin barre egiten didazunean. Egunero esaten baitizut, letra bakoitza hasperen bat bailitzan, arnasestu bat, taupada bat; egunon, printzesa.

Hala ere, zu ez zara konturatzen; zu ere okupatuta zaudelako beste horri ezer esan gabe dena esaten. Letraz- letra.

Eta, letraz- letra, zeure

Alaitz

.